Hij doet het er gewoon om! Of toch niet?
arrow_drop_up arrow_drop_down
16 december 2018 

Hij doet het er gewoon om! Of toch niet?

Je hebt soms het idee dat je kind jou expres dwars zit, ‘het er gewoon om doet’ en het lijkt ook wel of hij het leuk vindt om zo vervelend mogelijk te doen. Je hoort jezelf dan dingen zeggen/denken als: ‘Hij denkt alleen maar aan zichzelf’, ‘Hij zit me gewoon uit te dagen’ of ‘Hij weet precies wat hij moet doen om me kwaad te krijgen’.

En hoewel het soms anders lijkt, wil ik dit toch ontkrachten. Want geen kind wordt wakker met het idee: ‘Vandaag ga ik mijn moeder eens een rotdag bezorgen.’ Ieder kind wil vooral graag lief gevonden worden, vooral door zijn ouders.

Alleen al de gedachtes dat je kind expres vervelend doet, zorgen ervoor dat je het lastige gedrag van je kind alleen nog maar irritanter en lastiger gaat vinden en dat zorgt ervoor dat je sneller boos wordt of geïrriteerd raakt. En als je reageert vanuit die emotie, dan weet je zeker dat je al snel weer in die strijd met je kind belandt. Dat voedt weer jouw gedachte dat je kind ‘het er gewoon om doet’ en zo kom je in een soort vicieuze cirkel van conflictsituaties terecht.

Het is goed om te weten dat jonge kinderen leren door te ontdekken. Ze experimenteren, gaan op onderzoek uit en leren zo hun wereld kennen en vergroten. Het is een interne drang om de wereld te verkennen en om te leren. Ze zijn nieuwsgierig, leergierig en extreem onderzoekend. Als een peuter niet luistert, dan komt dat omdat de drang om te ontdekken groter is dan jouw ‘nee’. Dat is niet bedoeld als persoonlijke aanval richting jou. Het is geen ‘Ik trek me lekker niks aan van wat jij zegt, mama’, maar de drang om te ontdekken is gewoon groter.

Maar ook in het geval van wat oudere kinderen, is het geen persoonlijke aanval richting jou.

Als je kind niet luistert, boos is en maar door blijft drammen, dan haalt dat het bloed onder je nagels vandaan. En op een gegeven moment krijg je zelfs het gevoel dat je kind het doet om jou te ‘pesten’. Dat is niet zo.

Je kind doet niet vervelend om jou een rotgevoel te bezorgen. Je kind doet zo, omdat hij gewoon nog niet weet hoe hij het op een andere manier kan doen. Hij kan nog niet goed genoeg omgaan met nee, hij weet nog niet hoe hij teleurstellingen kan leren accepteren, hoe hij moet omgaan met zijn frustraties en boosheid en hij is er nog niet achter welke manieren van vragen beter werken om je zin te krijgen.

Je kind is nog aan het leren. En dat kan soms gewoon heel vervelend zijn. En dan is het lastig om je geduld te bewaren, ik weet het maar al te goed. Maar onthoud altijd, het is niet persoonlijk op jou gericht.

Lukt jou dat? Om een nare opmerking van je kind niet persoonlijk op te vatten? Of er op terug te reageren? Laat het me weten in de reacties. Ik ben er heel nieuwsgierig naar.

 

 

Over de schrijver
Mijn naam is Annelies Bobeldijk, opvoedexpert en dé coach voor moeders die ervan balen dat hun kind niet luistert en die iedere dag strijd in huis hebben over alledaagse dingen.
Sandra

Door

Sandra

op 31 March 2019

Thuis heb ik drie beginnende pubers op de bank ‘hangen’. En ook t.a.v. die doelgroep kan ik me vinden in de inhoud van je blog. Toch ervaar ik soms dat er wel degelijk bewust iets wordt gezet met het doel om te kwetsen. Dat dit voortkomt uit emotie over het niet eerlijk vinden van de situatie of het niet eens zijn met een besluit zie ik. Van mijn 12 en 13-jarige verwacht ik in die situaties weerstand. Wanneer mijn kind dan een op de persoon gerichte en (een grensoverschrijdende) kwetsende opmerking maakt voelt dit voor mij wel als een persoonlijke aanval met als doel om mij of een ander gezinslid pijn te doen. Dat dit betekent dat hij niet weet hoe hij anders met de situatie om moet gaan is duidelijk. Maar een meer passende reactie behoort wel tot zijn mogelijkheden. Dit komt gelukkig niet heel vaak voor. Ik vind het in zo’n situatie wel erg moeilijk om adequaat (niet vanuit emotie) te reageren.

Reactie plaatsen

Deze website maakt gebruik van cookies