Wat de fantasiewereld van je kind jou leert over lastig gedrag
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar het leukste aan kinderen vind ik hoe onbevangen en puur ze nog naar de wereld kijken.
Alles is nog mogelijk en hun fantasie is oneindig groot...
Eigenlijk is dat het toffe van deze periode rondom Sinterklaas, dat dit gedeelte van je kind zo in de spotlight staat.
Je krijgt letterlijk een inkijk in het magische denken van je kind.
Waar alles kan en waar ze volledig in opgaan.
Hoe mooi zou het zijn, als je dat ook door kunt trekken naar de rest van je opvoeding.
En niet alleen in november en begin december, maar ook de rest van het jaar gaat begrijpen hoe het werkt in het koppie van je kind.
Want begrijpen hoe het werkt in het brein van je kind, is echt heel belangrijk als je het gedrag van je kind beter wil begrijpen.
Dat magische denken van kinderen duurt gemiddeld genomen tot een jaar of 6 (kan natuurlijk altijd wat langer/korter zijn). Kinderen van deze leeftijd kunnen gewoon nog niet goed onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid.
De wereld van je kind is op deze leeftijd dus totaal nog niet realistisch.
Zijn wereld is nog heel klein.
Zijn wereld bestaat uit zichzelf.
Zijn directe omgeving, het gezin, de familie.
Zijn net iets verdere omgeving, de klas/het kinderdagverblijf en wellicht ook al de sportclub.
Dat is de wereld van je kind.
Groter dan dat is het niet.
En zijn brein is nog niet in staat om te beseffen dat de wereld van een ander er totaal anders uitziet...
Daarom vindt een jong kind het dus ook helemaal niet gek dat Sinterklaas ALLE plaatsen van Nederland in 1 dag aandoet.
Of de schoenen van ALLE kinderen vult, in 1 nacht…
Hij heeft helemaal geen besef van hoe groot de wereld om hem heen nog is.
Dat is dus een mooi voorbeeld om je te laten zien dat de wereld van een jong kind nog helemaal om zichzelf draait.
Hij staat in het midden van zijn eigen wereld en de rest draait om hem heen.
Letterlijk EGO-centrisch dus
En dat zie je ook terug in zijn gedrag.
Alles draait om hem.
Het gaat om wat HIJ wil en hij kan zich nog niet in anderen verplaatsen.
Ikke, ikke en de rest kan stikken.
Maar dat is dus geen kwestie van onwil of dwarsigheid, maar je kind zijn brein is nog niet rijp genoeg om dat te kunnen snappen.
Om het gedrag van je kind te begrijpen en daar op een relaxte manier mee om te kunnen gaan, is het dus echt belangrijk dat je snapt hoe het werkt in het hoofd van je kind.
Zodat je ook weet wat je WEL en NIET kunt verwachten.
En hoe je het aan kan pakken als je kind zijn brein nog niet ver genoeg ontwikkeld is om zich op een bepaalde manier te gedragen.
Want ja, het feit dat je niet alles van je kind kan verwachten betekent niet dat je alles maar moet laten gebeuren.