Je kent het vast.
Je hebt je zó voorgenomen om vandaag rustig te blijven.
Niet te schreeuwen. Niet te mopperen. Geduldig te blijven.
Maar dan gebeurt het weer.
Je kind weigert om zijn jas aan te doen.
Hij gilt omdat de iPad uit moet.
Hij krijgt ruzie met zijn zusje.
Hij geeft je een grote mond.
Hij doet precies het tegenovergestelde van wat jij vraagt.
En binnen 5 seconden ga je van goede bedoelingen naar:
“ALS JE NU NIET LUISTERT... DÁN…!”
En daarna zit je ’s avonds op de bank met een schuldgevoel.
Omdat je wéér boos werd.
Wéér gedreigd hebt.
Wéér geen idee had wat je anders had kunnen doen.
En je denkt:
HOE DAN WÉL?






